کاغذ پاره
برای کسی که هیچ وقت نبود...
اردیبهشت که می رسد انگار تمام دنیا سیاه پوش می شود... بوی حلوا می آید... اما نه به قصد شبهای جمعه که رسم بود تا حلوا پزانی باشد... انگار صدای همیشگی لا اله لا الله می پیچد توی گوش همه! صدای آژیر آمبولانس در گوشمان چرخ می خورد... ما می مانیم و یک دنیا خاطره که نمی شود جایی دفنشان کرد.... پ.ن:هنوز سومین سالگرد فوت مادر جان را باور نکرده بودیم که دایی هم...
نوشته شده در سه شنبه 1388/02/01ساعت
9:40 بعد از ظهر توسط ستاره| |
| Design By : Night Skin |

